Wyniki badań przeprowadzonych przez Omara Tonsi Eldakara z Uniwersytetu w Arizonie dowiodły, że grupy samców odznaczających się mniejszą natrętnością cieszyły się znacznie większym zainteresowaniem wśród samic, w porównaniu do grupy skupiającej samców o wysokiej agresywności seksualnej.

Eksperyment ten zaprzecza wcześniejszym doświadczeniom laboratoryjnym, z których wynika, iż najbardziej agresywne seksualnie samce są najbardziej skuteczne w procesie rozmnażania.
„Mili faceci nie zawsze kończą jako ostatni,” mówi Eldakar. „W tym badaniu udowadniamy, że nieagresywne samce mogą mieć przewagę,” dodaje badacz. Jeden z badaczy, John W. Pepper, twierdzi: ,,Jeżeli eksperymenty laboratoryjne przeprowadzone w przeszłości odzwierciedlałyby prawdziwy stan natury, powinna być ona opanowana przez hiperagresywne samce - a tak, jak wiadomo, wcale nie jest. Dlatego coś nie pasowało w całej tej teorii. Teraz wiemy już co to było.”

W poprzednich doświadczeniach samice nie były w stanie opuścić terenów zajętych przez agresywne samce.
Obecne badania, w których warunki zbliżono jak najbardziej do naturalnych, wykazały, iż samice nartnika oddalały się z obszarów, na których były nękane przez agresywne osobniki. Wybierały tereny, gdzie nie były bezustannie ścigane.
Według Peppera, profesora ekologii i biologii ewolucyjnej na Uniwersytecie w Arizonie, najnowsze badania wyjaśniają dlaczego hiperagresywne samce nartnika są rzadkością w  rodzinie tych owadów. W grupie skupiającej samice i nieagresywne samce odnotowano większą ilość łączących się par.  

„Wnioski potwierdzają teorię, iż selekcja naturalna wpływa jednocześnie na jednostkę i na grupę jednostek. Praca Omara sugeruje, że to, co ma miejsce pomiędzy grupami ma znaczenie,” mówi Pepper. „Pojedynczo, mniej agresywne samce zdobywają mniejszą nagrodę. Jednak jako grupa składająca się z osobników, które nie odstraszają i nie prześladują samic skłonnych do reprodukcji, odnoszą znacznie większy sukces”.

Eldakar, Pepper i ich współpracownicy Michael J. Dlugos i David Sloan Wilson z Uniwersytetu  Binghamton w Nowym Jorku opublikują swoją pracę ,,Struktura Populacji Pośredniczy w Konflikcie Seksualnym wśród Nartników” w listopadowym wydaniu magazynu Science. Eldakar i pozostali naukowcy egzaminowali  Aquarius remigis, gatunek nartnika spotykany w Ameryce Północnej. Zespół badał owady znalezione w czasie okresu godowego. By odróżnić je od siebie każdy został oznaczony inną kombinacją kolorowych kropeczek.

Naukowcy obserwowali nartniki, a następnie w zależności od stopnia agresywności seksualnej wykazywanej wobec samic, przyporządkowywali je do odpowiedniej grupy. Kolejnym krokiem było umieszczenie różnych kombinacji sześciu samic i sześciu samców w sześciu zawierających wodę zbiornikach. Następnie nagrywano zachowanie owadów.
„Każdy nartnik był obserwowany przynajmniej przez godzinę,” wyjaśnia Eldakar.
Kiedy zarówno mniej agresywne, jak i hiperagresywne samce znajdowały się w tym samym zbiorniku, to te ostatnie zdecydowanie zmonopolizowały samice.

Jednak kiedy badacze zapewnili owadom wolny dostęp do wszystkich zbiorników, sytuacja uległa zmianie. Samice opuszczały teren, na którym były nękane, gromadząc się na obszarach zajmowanych przez nieagresywne samce. Jako grupa, samce te odnotowały znacznie większą liczbę parowań niż osobniki  o wysokim stopniu agresywności.  
W naturalnych warunkach nartniki mogą się swobodnie poruszać po różnych obszarach wód stojących bądź wolno płynących.  
,,Nie sposób jest dostrzec zalet [bycia nieagresywnym] dopóki nie dostrzeże się samic ruszających w stronę terenów zajmowanych przez nienatarczywych samców,” mówi Eldakar.   ,,W naturalnym środowisku  agresywne osobniki nie będą miały dostępu do samic, ponieważ te będą gromadzić się wokół mniej agresywnych nartników”.  
Peppera zastanawia sposób funkcjonowania zjawiska współpracy w naturze, które definiuje jako zachowanie, które pomaga grupie.

,,Słabym punktem teorii ewolucji Darwina jest bezdyskusyjne uznanie przewagi najbardziej okrutnego, brutalnego i bezwzględnego osobnika. W naturze, grupy skupiające jednostki skłonne do współpracy odnoszą większy sukces niż te, w których dominuje egoizm”.