Badanie to stało się podłożem dla hipotezy, iż wzrost populacji odegrał niezwykle istotną rolę w historii ewolucji gatunku ludzkiego w trakcie epoki późnego Plejstocenu.

Wynik badań przeprowadzonych przez grupę uczonych zostały opublikowane w magazynie PLoS ONE, w numerze z 29. lipca.

Rekonstrukcja czasu oraz skali zmian, jakim podlegał człowiek jest niesłychanie istotna w zrozumieniu ewolucji naszego gatunku. Od dawna trwa ogólna niezgoda co do ustalenia faktu, kiedy populacja ludzka zaczęła się tak naprawdę rozwijać. Istnieją na ten temat różne hipotezy, między innymi ta, która mówi, iż populacja rozrastała się jako następstwo powstawania innowacyjnych technologii i/lub zachowań, które rozwinięte zostały przez grupy łowców-zbieraczy z epoki późnego Plejstocenu. Inne założenie uznaje za fakt, iż czynnikiem, który spowodował tak nagły rozwój ludzkiej populacji był “wynalezienie” agrokultury w epoce Neolitu. Badania zespołu Hammera połączyły wiedzę i umiejętności z zakresu genetyki empirycznej oraz najnowsze osiągnięcia i wynalazki paleontologiczne i archeologiczne. Celem było uzyskanie odpowiedzi na pytanie o to, jakie innowacyjne odkrycia, zjawiska lub zachowania doprowadzily do tak ogromnego ewolucyjnego “sukcesu” ludzkości.

Zespół badawczy Hammera z UA, wraz ze współpracownikami z University of California San Francisco's Institute for Human Genetics and Department of Epidemiology and Biostatistics, przebadali materiał genetyczny pochodzący od 184 osób wywodzących się z siedmiu różnych ludzkich ras. Następnie, używając specjalistycznej procedury obliczeniowej, dokonali symulacji genetycznych rodowodów na tle epok. Naukowcy odkryli, że zarówno łowcy-zbieracze, jaki i grupy osiadłe, zajmujące się wytwarzaniem żywności, najlepiej pasowali do modeli z (w przybliżeniu) dziesięciokrotnym wzrostem, który miał swój początek na długo przed “wynalezieniem” agrokultury. Grupa badawcza prowadzona przez Hammera, jako pierwsza na świecie była w stanie prześledzić i określić czas ekspansji rodzaju ludzkiego. Udało się im to dzięki użyciu wyrafinowanych, dedukcyjnych statystyk, zawierających informacje na temat współczesnych, autosomalnych grup ludzkich zamieszkujących dziś różne rejony Afryki subsaharyjskiej.

Grupa naukowców przeprowadziła także serię eksperymentów dokonywanych  przy użyciu komputerów najnowszych technologii, które doprowadziły do odkrycia faktu, iż wielka ekspansja ludzkiej populacji najprawdopodobniej nastąpiła w początkowym etapie późnej epoki kamienia łupanego. Epoka ta to okres historyczny, który stale ukazuje nam coraz to nowe odkrycia archeologiczne, takie jak te, pozwalające naukowcom stwierdzić o ogromnym wzroście posługiwania się technologiami litycznymi, które oparte były przede wszystkim na narzędziach o spiczastych ostrzach. Innym zjawiskiem było rozwinięcie się długodystansowej wędrówki grup ludzkich. Kolejnym etapem badań zespołu badawczego Michaela Hammera ma być zebranie jeszcze większej liczby informacji dotyczących genomu ludzkiego, które będą rezultatem przebadania dużo większej grupy ludzi pochodzących z różnych ras, z różnych stron świata.

Źródło: www.sciencedaily.com