Nie było wojny, nie było Pearl Harbor, był tylko fizyk, który razem ze swoimi studentami Stanowego Collegu Iowa w Ames próbował rozwiązać problemy mechaniki kwantowej.

Edward B. Watters z Newberg, w stanie Oregon, zwraca uwagę na orzeczenie sądowe, które również podważa ogólnie przyjętą wersję, a konkretnie to, że pierwszym komputerem cyfrowym był ENIAC, maszyna zbudowana w 1945 roku przez J. Prespera Eckerta i Johna W. Mauchly’iego z Moore School of Electrical Engineering na Uniwersytecie Pelsylwanii:

W jednej z najdłużej trwających, bo prawie pięć lat, spraw w historii Sądu Federalnego Stanów Zjednoczonych, tj. Honeywell kontra Sperry Rand, sędzia stanowy Earl R. Larson orzekł w werdykcie opublikowanym 19. Października 197 roku, że Eckert i Mauchly „nie byli pierwszymi, którzy wynaleźli  automatyczny elektroniczny komputer cyfrowy [ENIAC]; pomysł zaczerpnęli od Dr Johna Vincenta Atanasoffa”.

Zapytano Campbell-Kelly’iego, profesora informatyki na Uniwersytecie w Warwich w Anglii oraz współautora (drugim jest William Aspray) Computer: A History of the Informaion Machine, jakie jest jego zdanie na temat kontrowersji związanej z Atanasoffem. Odpowiedział: Historycy komputerowi są  bardzo ostrożni pod względem przypisywania pierwszeństwa wynalazcom. Nie stwierdziłem, że Eckert i Mauchly wynaleźli komputer elektroniczny, ale że wynaleźli konkretny typ komputera, ENIAC. Powiedziałem również, że informatyka weszła w wiek elektroniczny w momencie pojawienia się ENIAC, co jest prawdą w aspekcie praktycznego urządzenia komputerowego o dość szerokim zastosowaniu.

Podczas II wojny światowej dokonał się postęp na kilku polach technologii informacyjnej, zarówno przed jak i podczas powstawania ENIAC. Jednym z tych dokonań była maszyna Atanasoffa, innymi były maszyny deszyfrujące NCR, niemiecki komputer Zuse Z4 oraz brytyjski komputer deszyfrujący Colossus. W tak krótkim artykule nie mogłem wspomnieć o nich wszystkich.

Maszyna Atanasoffa była mało znanym nieprogramowalnym komputerem ograniczonym pod względem swojej funkcjonalności. Atanasoff zaniechał dalszych badań w 1942. Komputer Atanasoffa nie był znany aż do 1971, kiedy to został przestawiony w procesie o patent ENIAC toczącym się między Honeywell a Sperry Rand. W trakcie wspomnianego procesu wyszło na jaw, że Mauchly odwiedził Atanasoffa i widział jego komputer w czerwcu 1941 roku. Nie wiadomo do końca czego dowiedział się o maszynie w trakcie tej wizyty. Wiadomo jednak, że projekt komputera ENIAC nie był pod żadnym względem podobny do maszyny Atanasoffa. Sam Mauchly twierdził, iż nie zaczerpnął żadnych pomysłów z widzianego projektu. Mimo iż sąd nadał pierwszeństwo projektowi Atanasoffa werdykt ten zadziwił wielu historyków.  
Kontynuując swój artykuł, Campbell-Kelly kładzie nacisk na to, iż najważniejszą innowacją przeoczoną przez zwykłych obserwatorów, był rozwój idei komputera przechowującego program stworzonej przez Johna von Neumanna i jego współpracowników w 1945 roku. Campbell-Kelly pisze, że „taki rodzaj architektury pozwala na przełączenie komputera z wykonywania jednego programu na inny bez ingerencji w fizyczną strukturę maszyny. Ponadto, wprowadzony program może się sam modyfikować. Ta cecha … pozwala na ogromną elastyczność, która stanowi rdzeń technologii informacyjnej.
Co sądzicie? Czy Eckert i Mauchly nadal powinni być uważani za pierwszych wynalazców komputera? Czy może powinien być to Atanasoff? Czy wkład von Neumanna w teorię technologii komputerowej został przeoczony na rzecz mniej istotnych lecz bardziej namacalnych maszyn?