Każdy ma swój własny mentalny punkt odniesienia, według ciebie nie ma, według mnie jest, co więc oznacza, iż oboje mamy racje.

U

mysł i jego zdolność do kreowania materii na wzór wytworzonej w przypływie inspiracji idei jest niezaprzeczalnie obecnym w życiu każdego z nas twórczym przejawem potęgi ludzkiej świadomości. Znaczącą większość naszej przestrzeni życiowej wypełniają owoce myśli twórczej sporej liczby przedstawicieli ziemskiego społeczeństwa. Najrozmaitsze urządzenia, przedmioty, z ktorych na co dzień niemal odruchowo korzystamy, od których też często jesteśmy uzależnieni, są wynikiem pragnienia, które nas jako ludzi cechuje od najmłodszych lat życia. Mowa o odwiecznej potrzebie poznawania, doświadczania i kreacji. To ona przynosi prawdziwą radość z życia, owe głębokie wrażenie zrealizowania czegoś, do czego uparcie i z zapałem dążyliśmy. Doznajemy wtedy uczucia osobliwej niezwykłości, która płynie wydawałoby się wprost z naszej ludzkiej natury. Niestety wraz z upływem lat, na skutek ograniczeń pojawiających się podczas wkraczania młodego człowieka niby to w zdroworozsądkowy świat dorosłości, zatraca on tę fundamentalną cząstkę siebie z winy utorowanych przez społeczne, niestety stagnatyczne, przyzwyczajenia życiowej rutyny kolein. Powoli, lecz sukcesywnie staje się kolejnym, monotonnie brnącym przez życie trybem wielkiej machiny społeczeństwa, nauczonym kręcić się w jedną narzuconą z góry stronę.

Człowiek jeśli nie tworzy, nie kreuje, nie odkrywa tym samym samego siebie. Inteligencja to domena każdego żywego stworzenia. Nie zapominajmy natomiast, że mądrość stanowi umiejętność z jej korzystania. Każdy z nas posiada swoje obecne bądź zapomniane już hobby, zainteresowania. Nie przyszliśmy na świat po to, aby poddać się wszechobecnej modzie materializmu, stać się swoim własnym cieniem. Ani też by siedząc we własnym umyśle, błądzić pomiędzy złudnym światem zakazów i nakazów. Bądźmy kreatywni, robiąc to, co naprawdę daje nam płynącą z naszego wnętrza radość; tworząc swoją własną wyjątkową, unikalną rzeczywistość, ponieważ propagowany obecnie model życia jest niemalże 'deewolucją', szczególnie, jeśli nie próbujemy go zrozumieć. Nasza osobowość jest częściowo zdeterminowana wszystkim tym, co w życiu przeżyliśmy. Lecz o tym, w jaki sposób te zdarzenia na nas wpływają, decydujemy my sami; możemy to kontrolować, wolną przeciez wolą naszej świadomości. Dlatego bądź sobą. Nikt nie potrafi być tobą tak doskonale, jak ty sam.