„Ten zastraszający wskaźnik śmiertelności jest około czterech razy wyższy niż wskaźnik dotyczący dzieci w wieku od okresu niemowlęctwa do czterech lat,” wyjaśnia Stefan Duma, dziekan Virginia Tech-Wake Forest University School of Biomedical Engineering and Science (SBES).
„Niestety, nie znamy jeszcze rozwiązania, które mogłoby zaradzić temu problemowi,” dodaje Duma.

W ramach reakcji na te zastraszające liczby, Ford Motor Company we współpracy z SBES przez ostatnie trzy lata zbierały dane, które w przyszłości mogłyby stanowić bazę dla stworzenia, a raczej udoskonalenia istniejącego już programu, który dzięki komputerowo sterowanym wypadkom samochodowych z udziałem kobiet w ciąży, mógłby zmniejszyć śmiertelność nienarodzonych dzieci. Nie można tu też pomijać faktu, że Ford jest w posiadaniu wyników prowadzonych przez 15 lat badań polegających na wykonywaniu testów z udziałem manekinów o stuprocentowych ludzkich wymiarach. Te wirtualne wypadki, wsparte nowoczesnymi technologiami i pełną komputeryzacją okazały się krokiem milowym w badaniu tego, jak wypadek samochodowy może wpłynąć na stan ludzkiego ciała.

Najnowszy model, nad którym pracują specjaliści z Forda pomoże lepiej zrozumieć to, jak siły wytwarzane na skutek wypadku wpływają na ciało ciężarnej kobiety. „Test na ciężarnych” będzie stanowił kolejne ogniwo w łańcuchu, jaki stanowią wszystkie testy prowadzone przy użyciu słynnych manekinów. Symulacje komputerowe ukazują, w jaki sposób siły wytworzone w trakcie zderzenia się samochodu z drugim obiektem mogą uszkodzić strukturę szkieletu, organy wewnętrzne, a nawet mózg. Już w tym roku modele Forda, Lincolna i Mercury będą zawierały informator i instrukcje określające, w jaki sposób kobiety ciężarne powinny prawidłowo zapinać pasy bezpieczeństwa w samochodzie.
Mające być niedługo ukończonymi, badania prowadzone przez Forda i SBES będą dawać pełny obraz tego, jak wypadek wpływa na ciężarną kobietę i jej rozwijające się dziecko, na ich tkanki i organy. Dane zebrane przez SBES będą stanowiły nieocenioną pomoc w przyszłych pracach nad stworzeniem realistycznego „ciężarnego” modelu, który będzie używany w trakcie symulowanych wypadków samochodowych.

Duma twierdzi, iż pomimo faktu że przemysł samochodowy jest o 15 lat spóźniony ze stworzeniem manekina „w ciąży”, który pomagałby w chronieniu nienarodzonych dzieci przed śmiercią, „projekt ten stanowi kolejny przykład na to, że przemysł i świat nauki mogą pomyślnie współpracować i prowadzić niezmiernie ważne testy bezpieczeństwa”.
„Tradycyjne manekiny używane w testach wypadkowych są szalenie ważne, ale skomputeryzowane modele ludzki pozwolą nam zajrzeć wewnątrz ciała i przekonać się, jak siła wypadku może wpłynąć na wewnętrzne narządy człowieka, a także na znajdujące się wewnątrz matki dziecko,” wyjaśnia Stephen Rouhana, profesor techniki z Ford Passive Safety Research and Advanced Engineering. „Nie wszystkie modele wirtualne są takie same. Zdecydowaliśmy się na współpracę z Virginia Tech i Wake Forest, ponieważ wierzymy, że uda nam się lepiej zrozumieć biomechanizmy rządzące ciałem ciężarnej kobiety i będziemy w stanie przełożyć to na efektywne  komputerowe modele stosowane do testów wypadkowych”.

Wirtualne module używane do tych badań symulują takie obszary ciała ludzkiego, jak głowa, szyja, obszar żebrowy, podbrzusze, klatkę piersiową i okolice lędźwiowe, miednicę, kończyny górne i dolne, a także szereg organów wewnętrznych organizmu ludzkiego. Modele zawierają także dokładne odzwierciedlenie kości i miękkich tkanek naszego ciała.
„W naszym projekcie rozwinęliśmy metody i techniki, by w przyszłości dowiedzieć się więcej na temat wewnętrznej geometrii ciała ciężarnej kobiety. Używamy w tym celu precyzyjnych skanów. Obejmują one dokładne rozmiary i położenie macicy, łożyska oraz płodu,” wyjaśnia doktor Joel Stitzel, główny prowadzący i kierownik Virginia Tech-Wake Forest University Center for Injury Biomechanics (CIB). CIB opracowuje teraz plan przyszłych badań nad tym, jak ciało ludzkie może tolerować siłę uderzeniową, zwłaszcza w relacji do bezpieczeństwa samochodowego, wymogów militarnych i biomechanizmów  sportowych.

Źródło: www.sciencedaily.com