Człowiek, podobnie jak większość organizmów na Ziemi, posiada dwudziestoczterogodzinny rytm okołodobowy. Rytm ten, generowany przez ulokowany w naszym mózgu wewnętrzny zegar, odpowiada za wiele kluczowych funkcji naszego ciała, w tym za cykl snu i jedzenie.

Mimo iż dowody na istnienie takiego rodzaju rytmów są oczywiste i były badane przez z górą 150 lat, dopiero dzisiaj mechanizmy generujące ową cykliczność naszego organizmu zaczęły być stopniowo ujawniane.
Badacz Instytutu Badań nad Człowiekiem im. Aleksandra Silbermana na Uniwersytecie Hebrajskim, doktor Sebastian Kadener oraz jeden z jego podopiecznych, Uri Weissbein, byli pośród grupy naukowców,  którzy odkryli, że maleńkie molekuły znane jako miRNA (mikroRNA) są głównymi składowymi naszego zegara okołodobowego. To odkrycie może mieć fundamentalne znaczenia w przyszłym leczeniu zaburzeń snu i innych pospolitych schorzeń związanych ze złym funkcjonowaniem cyklu okołodobowego.
Cykl zasypiania i wstawania, najbardziej charakterystyczny przejaw naszego zegara okołodobowego, jest utrzymywany dzięki wyspecjalizowanym neuronom występującym zarówno u ludzi, jak u muszek owocówek (ich aparat dopowiadający za cykl okołodobowy jest niemal identyczny jak u większości ssaków, w tym u ludzi).

Neurony te mają zdumiewającą zdolność dokładnego odmierzania czasu poprzez skomplikowany proces aktywacji i hamowania genów, który skutkuje ściśle kontrolowanym procesem, zajmującym dokładnie 24 godziny.
Wyniki nowych badań doktora Kadenera i jego zespołu, opublikowane w magazynach Genes and Development i w Nature Review Neuroscience, wykazały że kluczowy wpływ na dokładność naszego zegara biologicznego w odmierzeniu tych 24 godzin mają owe bardzo małe cząsteczki miRNA, bez których rytm naszego ciała nie mógłby powstać i funkcjonować.

Dowiedziono, iż niedawno odkryte molekuły miRNA, biorą udział w różnorodnych procesach w organizmach zwierząt. Używając najnowszych technik (których większość udoskonalono właśnie przy okazji prowadzenia tych badań) naukowcy wykazali, że jeden specyficzny rodzaj miRNA (o nazwie bantam – od kury bantamki) rozpoznaje i reguluje translację zegara genetycznego.
To pierwszy przypadek zdefiniowanej regulacji genetycznej miRNA, a co ważniejsze, pierwszy dowód na istotny wpływ cząsteczek miRNA na pracę mózgu,  w szczególności tych obszarów, które odpowiadają za ludzkie zachowanie.

Obok doktora Kadenera i Weissmana, biorącymi udział w badaniach byli profesor Michael Rosbash, doktor Jerome Menet, doktor Pipa Nawathean, profesor Sacha Nelson i doktor Ken Sugino z Uniwersytetu Brandeis oraz profesor Phil Zamore, doktor Michael Horwich i doktor Vasia Vagin z Uniwersytetu Medycznego Massachusetts.

Źródło: www.sciencedaily.com