Pierwsze przekazy o udomowionych kotach pochodzą sprzed 9000 lat ze wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, znanego jako Żyzny Półksiężyc. Jednak koty nigdy nie zostały najlepszym przyjacielem człowieka i zachowały pewien stopień niezależności. O udomowieniu kotów wiemy bardzo niewiele. Zakłada się, że ludzie przygarnęli koty, ponieważ polowały na gryzonie niszczące plony. W zamian zaoferowali im pożywienie i dach nad głową.

Badacze z Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego ukończyli kompletny opis całego genomu kota domowego (Felis silvestris catus) u samicy kota abisyńskiego o imieniu Cinna-mon. Kot abisyński pochodzi z Etiopii i jest jedną z najstarszych znanych ras kota domowego.

ZMIANY SĄ WAŻNIEJSZE!

Naukowcy z uniwersytetu waszyngtońskiego w Saint Louis zbadali uzyskany genom i porównali go z genami 22 innych ras z całego świata i 4 dzikich kotów należących do dwóch gatunków: żbika europejskiego (Felis silvesiris ) i kota nubijskiego (Felis silvestris lybica). Zakładano, że u kotów wpływ udomowienia nie będzie tak widoczny jak u psów, ponieważ żyją z człowiekiem krótszy czas i nie były przystosowywane do tak wielkiej skali zadań. Okazało się jednak, że zmiany w ich genomie są widoczne nie tylko w wyglądzie, lecz także w zachowaniu. Koty w odróżnieniu od psów są tak naprawdę udomowione tylko połowicznie. Dopiero niedawno odłączyły sic od dzikich kotów, a niektóre wciąż mogą sir rozmnażać ze swoimi dzikimi krewnymi. Byliśmy bardzo zaskoczeni, gdy odkryliśmy w ich DNA elementy świadczące o ich udomowieniu, powiedział genetyk Wesley Warren. 

KOTY CHCIAŁY SIĘ POZBYĆ STRACHU

Znaleziono 13 genów, które wyraźnie zmieniały się wraz z udomawianiem kota. Dotyczy to zwłaszcza genów wpływających na zachowania związane z pamięcią, strachem i nauką. Wiąże się to z przystosowywaniem kotów do życia z człowiekiem. Koty musiały pozbyć się wrodzonej płochliwości i przestać się bać nowych miejsc i osób. Obietnica pożywienia trzymała je w pobliżu siedzib ludzkich. U kotów domowych pojawiły się zmiany genetyczne, które pomogły wyjaśnić naukowcom niektóre aspekty kociej biologii, włącznie z genami odpowiedzialnymi za metabolizm tłuszczów, zwiększenie ostrości widzenia oraz poprawę słuchu i węchu, który różni się od węchu psów. Ponieważ koty podczas polowań nie polegały tak bardzo na zapachach, mają mniej genów węchowych niż psy, ale lepiej rozpoznają feromony, co pomaga im w znajdowaniu partnerów.

BIAŁE ŁAPKI TO DWIE ZMIANY W GENIE

Ludzie zawsze starali się osiągnąć konkretny wygląd kotów. Robili to za pomocą selekcji osobników - wybierali te, które miały pożądane cechy. Koty domowe mają zmiany w co najmniej pięciu genach, które wpływają na kształt i wielkość ciała oraz ubarwienie. Na przykład rasa birmańska, która charakteryzuje się białymi łapkami, powstała dość szybko. Ta zmiana ubarwienia łap jest wynikiem dwóch drobnych zmian w genie, który jest odpowiedzialny za kolor sierści.

Twoja Ocena



Facebook Conversations