|
|
|
|
| Cecha | Kultura współczesna | Ocena pozytywna | Ocena negatywna |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Anonimowość
twórców | Występuje w
niektórych
dziedzinach, produkcji
nie masowej | Dobrze, że występuje.
Fetyszyzowanie twórcy i
jego subiektywności
jest szkodliwe zarówno dla
niego, odbiorcy jak i dla
dzieła | Nie
powinno jej być. Należy
ją wyplewić z tych jeszcze
licznych dziedzin, gdzie
występuje, bo świadczy
ona przedmiotowym
traktowaniu twórcy i
produktu |
|
|
|
|
| Wielofunkcyjność
działań
i wytworów | Teoretycznie nie
występuje | To dobrze,
że nie występuje. Jej rolę
niech spełnia technika,
mieszanie i
łączenie rożnych sfer życia
i kultury jest szkodliwe i
prowadzi do konfliktów | To źle, że nie występuje.
Należy dążyć do niej nie
tylko na polu techniki
(sen o zautomatyzowanych
domach) ponieważ
człowiek jest jednością i
powinien żyć w jedności z
naturą |
|
|
|
|
| Podmiotowy
stosunek
do świata | Teoretycznie nie
występuje | To
dobrze, że nie występuje.
Człowiek wyrósł wreszcie z
infantylnego sposobu
spostrzegania świata.
(materializm, naturalizm) | To źle, że nie występuje,
ponieważ podmiotowy
stosunek do świata
oznacza jego poważne
traktowanie. (Personalizm,
idealizm, romantyzm) |
|
|
|
|
| Całościowa
znajomość
własnej kultury | Nie występuje | Konieczność specjalizacji
świadczy o postępach w
rozwoju ludzkości, Dzięki
interdyscyplinarności
można sobie poradzić bez
całościowej wiedzy | Konieczność specjalizacji
potęguje rozdźwięk
między rozwojem
jednostki a technicznymi
możliwości ludzkości.
Interdyscyplinarność
nie stanowi rozwiązania
bo wykorzystywana jest
jedynie doraźnie
i bez współdzielenia się
wiedzą. Uniwersalność i
wszechstronność w życiu
to wspaniały renesansowy
ideał |
|
|
|
|
|
Tabela 3b: Kategorie, za pomocą których ujmuje się w antropologii kultury pierwotne; za
Ref.
[21]. Kontynuacja Tabeli 3a z poprzedniej strony