Cynamon otrzymuje się z wewnętrznej części kory rośliny, zwanej cynamonowcem, rosnącej na Cejlonie i w Chinach. Dla otrzymania cynamonu używana jest kora z gałązek trzyletnich; ażeby więc mieć dużo takich gałązek, ścinają wierzchołek drzewa, gdy dojdzie do 173 metra wysokości, a wtedy drzewo puszcza dużo bocznych gałązek.

Z gałązek tych zdejmują korę dwa razy do roku, po czym ona na nowo odrasta. Oddartą korę suszą i oddzielają wierzchnią skórkę, przy czym kawałki tej kory zwijają się w rurkę. Wysuszone rurki cynamonowe pakują jedną w drugą i jeszcze raz suszą na powietrzu, po tym wiążą w pęczki i puszczają w handel. Im cieńsza i delikatniejsza kora,  tym cynamon lepszy. Z odpadków cynamonu wyrabiają olejek cynamonowy.

Cynamon, zdatny do użytku, ma barwę brunatnawą, jest kruchy, ma silny zapach i smak pieprzny; dlatego też dodają go w kawałkach lub mielony, jako przyprawę do potraw. Oprócz prawdziwego cynamonu, znany jest w handlu podobny produkt, przyrządzony z rośliny k a s j a; ma on podobny wygląd i zastosowanie, co cynamon prawdziwy, lecz jest nieco ostrzejszy. Często też spotyka się w handlu cynamon fałszowany z kory innych roślin.

Twoja Ocena