Lider ma możliwość nieograniczonej ingerencji w życie członów. Jego decyzje są zawsze obowiązujące, jest postrzegany jako nieomylny. Sam nie musi przed nikim odpowiadać za swe czyny. Czasem przypisuje się liderowi moce nadludzkie.

Brak tolerancji dla krytycznych pytań

Każda próba kwestionowania czy zadawanie krytycznych pytań jest określane przez członków grupy jako „prześladowanie”. Grupa/lider ma zawsze rację, jest w posiadaniu wyłącznej prawdy, nikt więc nie ma prawa do krytyki.

Nie ma uzasadnionego powodu by odejść

Członkom nie wolno kontaktować się z tymi, którzy opuścili grupę. „Byli” w opinii wyznawców popełnili błąd lub zostali opętani przez zło. Są „nieczyści”, nie wolno z nimi rozmawiać, trzeba zerwać kontakt, nawet jeśli to członkowie najbliższej rodziny.

Grupa jest źródłem wszelkiej wiedzy o świecie

Wyznawcom nie wolno czytać innej literatury niż pochodząca z grupy, w szczególności opracowań krytycznych. Grupa/lider ma pełną wiedzę o „prawdzie”, żadne inne sposoby odkrywania wiedzy nie są akceptowane.

Brak społecznej kontroli finansów

Nie ujawnia się budżetu, nie ma nad nim żadnej zewnętrznej kontroli. Pozyskiwanie pieniędzy jest jednym z głównych zadań członków, jest traktowane jako misja religijna. Przeciętny wyznawca nigdy nie dowie się na co przeznaczono zdobyte przez niego pieniądze.

Manipulowanie poczuciem winy

Wyznawcy czują, że nigdy nie będą „wystarczająco dobrzy”. Przypisuje im się czasem wyimaginowane przewinienia by wzbudzić poczucie winy.

Dławienie indywidualności

Zatarte zostają granice między indywidualną tożsamością, grupą, liderem i Bogiem. Wyznawca myśli raczej w kategoriach „my” niż „ja”. Nie ma miejsca dla swobody myśli, czy niezależności postępowania. Członkowie naśladują lidera nawet w gestach czy sposobie mówienia. Dramatycznie spada poziom spontaniczności i poczucia humoru wyznawców.

Twoja Ocena