Egzamin składa się z części teoretycznej i praktycznej. Obawiają się go wszyscy, nawet doświadczeni kierowcy, których życie zmusiło do powtórnego zdobywania uprawnień do prowadzenia samochodu. Przyczyn strachu jest sporo. Kandydaci po 30 godzinach jazdy wiedzą, że nie umieją wszystkiego. Niektórzy boją się, że nawet jeśli wszystko opanowali, egzaminator i tak coś znajdzie i ich obleje.

Nie daj się stresowi

Stres towarzyszy wszelkim sprawdzianom. Umiejętność opanowania go przyda się na drodze, gdzie nietrudno o wymagające przytomności umysłu sytuacje. Najlepszym lekarstwem na przedegzaminacyjny stres jest dobre przygotowanie i trochę pewności siebie. Zamiast myśleć, jak niewiele się umie, należy sobie uświadomić, że podczas nauki teorii i ćwiczeń zdobyło się tyle wiedzy i doświadczenia, by wystarczyło do prawidłowego prowadzenia samochodu, i skoncentrować się na wykonywaniu poleceń egzaminatora. Przyszły kierowca ma się wykazać umiejętnościami potrzebnymi na drodze, a także odpowiedzialnością. Nie może być zagrożeniem ani dla siebie, ani dla innych uczestników ruchu, ani dla tych, których będzie przewoził.

Testy

Część teoretyczna to test wielokrotnego wyboru, składający się z 18 pytań. W ciągu 25 minut należy prawidłowo odpowiedzieć na co najmniej 16 spośród nich. Pewien rekordzista rozwiązał bezbłędnie test w 3,5 minuty. Mógł osiągnąć taki wynik, bo pełna baza pytań testowych jest jawna i ogólnie dostępna. Z testami należy się zapoznać, ponieważ są one tak ułożone, że nawet bardzo dobra znajomość przepisów ruchu drogowego nie gwarantuje zdania. Wielu kursantów popełnia poważny błąd, ucząc się wyłącznie rozwiązywania testów. Podstawa to przepisy, a test jest tylko sprawdzianem wiedzy. Prawdziwy test zdaje się na drodze, gdzie trzeba się wykazać pewnością postępowania. Może się okazać, że wiedza zdobyta na skróty nie wystarczy.

Plac manewrowy

Egzamin praktyczny obejmuje wykonanie manewrów na placu i jazdę w ruchu miejskim. Na placu manewrowym wykonuje się trzy zadania.

Zadanie nr 1

Pierwsze zadanie na placu manewrowym składa się z trzech części.

a) Sprawdzenie samochodu przed wyjazdem

•    Otwarcie pokrywy silnika. Należy otworzyć zamek w kabinie kierowcy, a następnie znaleźć i otworzyć zamek klapy silnika pod maską. W trakcie szkolenia instruktor powinien pokazać, gdzie znajdują się zamki.

•    Wskazanie miarki oleju, wlewu oleju, zbiornika na płyn hamulcowy, zbiornika na płyn chłodniczy, zbiornika na płyn spryskiwacza szyb. Podczas egzaminu trzeba używać nazw „zbiornik" lub „pojemnik" (a nie określeń typu „płyn hamulcowy"), ponieważ nie wskazujemy płynu, lecz zbiornik. W trakcie tych czynności silnik samochodu może być uruchomiony, dlatego należy pamiętać, aby nie zbliżać się do komory silnika-ze zwisającym szalikiem lub inną częścią garderoby, która mogłaby zostać wciągnięta przez wentylator czy inny wirujący element. Jeśli silnik jest włączony, nie demonstruje się sprawdzania poziomu oleju, a jedynie wskazuje, gdzie znajduje się miarka i wyjaśnia, że olej powinien pozostawić ślad pomiędzy oznaczeniami „min" i „max". Aby zamknąć pokrywę silnika. należy opuścić ją z wysokości około 10 cm, aby zatrzasnęły się oba zamki.

b)    Sprawdzenie świateł w samochodzie

Podczas tego zadania należy sprawdzić światła pozycyjne, mijania, drogowe, awaryjne, przeciwmgłowe tylne, światła kierunkowskazów, światła „stop" i biegu wstecznego. Światła kierunkowskazów i awaryjne sprawdzamy osobno. Wprawdzie żarówki są te same, ale przekaźniki inne, dlatego kierunkowskazy mogą być sprawne, a światła awaryjne nie działać i na odwrót. Podczas egzaminu silnik może być uruchomiony, dlatego przy sprawdzaniu światła biegu wstecznego należy wyłączyć silnik, wrzucić bieg wsteczny i wysiąść. Światła „stop” sprawdza się z pomocą egzaminatora.

c)    Przygotowanie się do jazdy

Na tym etapie sprawdza się działanie sygnału dźwiękowego (klaksonu), ustawia fotel, zagłówek, lusterka, zapina pas i sprawdza zamknięcie drzwi. Po tych czynnościach należy się rozejrzeć - jest to bardzo ważny punkt instrukcji egzaminowania, ukryty pod sformułowaniem „upewnienie się o możliwości ruszenia”. Przed włączeniem się do ruchu trzeba się rozejrzeć, nawet jeśli ma się pewność, że na drodze nie ma zagrożeń. Właściwe zachowanie to informacja dla egzaminatora, że zdający zna przepisy. W tym wypadku nie warto liczyć na wyrozumiałość. Ostatnia czynność w tej części to płynne ruszanie. Każde zadanie można powtórzyć tylko raz, dwukrotne zgaśnięcie silnika oznacza więc negatywną ocenę. Podczas jazdy w ruchu miejskim samochód może zgasnąć nawet kilka razy, ale przy ruszaniu na placu manewrowym nie ma litości. Takie są przepisy.

Zadanie nr 2

Drugie zadanie na placu manewrowym to jazda pasem ruchu w przód i tył-tzw. jazda po łuku. W trakcie tego zadania nie można wyjechać poza linię całym kołem (jazda po linii jest dopuszczalna) i nie wolno potrącić słupka. Wymienione błędy powodują ocenę negatywną i przerwanie egzaminu. Należy utrzymać płynność jazdy, tzn. nie zatrzymywać się. Takie potknięcie powoduje powtórzenie zadania. Powtarza się je również po najechaniu na linię na stanowisku początkowym lub końcowym toru jazdy. Jadąc pasem ruchu, można korzystać z lusterek, ale przynajmniej raz należy spojrzeć przez tylną szybę. W przypadku obserwacji toru jazdy przez okna przynajmniej raz trzeba zerknąć w lusterka.

Zadanie nr 3

Ruszanie na wzniesieniu. Samochód zatrzymuje się przed wzniesieniem, a egzaminator wskazuje linię, przed którą trzeba się zatrzymać na wzniesieniu, by następnie uszyć płynnie z wykorzystaniem hamulca awaryjnego. Uwaga! Nie należy używać nawy „hamulec ręczny". Samochód na wzniesieniu nie może zgasnąć ani też cofnąć się więcej niż 20 cm. Jeżeli się nie uda jest możliwość powtórzenia zadania.

Jazda w ruchu miejskim

Instrukcja egzaminowania nakazuje wykonać w trakcie tej części szereg zadań. Egzaminator musi je zlecić, ponieważ egzamin mógłby zostać unieważniony, gdyby okazało się, że kandydat nie wykazał się wymaganymi umiejętnościami. Przepisy wyróżniają dwie grupy błędów, które powodują negatywny wynik egzaminu. Po popełnieniu błędu z pierwszej grupy kandydat może jechać dalej, ale na końcu dowiaduje się, że oblał. Do drugiej grupy należą błędy, po których egzamin zostaje przerwany, a kandydat opuszcza miejsce za kierownicą.

Błędy skutkujące przerwaniem egzaminu

•    kolizja drogowa

•    omijanie pojazdu, który jechał w tym samym kierunku i zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszym

•    wyprzedzanie na przejściach dla pieszych i bezpośrednio przed nimi

•    nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na oznakowanym przejściu

•    nieustąpienie pierwszeństwa przez kierującego pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, pieszemu przechodzącemu na skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża pojazd

•    niezatrzymanie pojazdu w sytuacji, gdy przez jezdnię przechodzi osoba niepełnosprawna używająca specjalnego oznaczenia lub osoba o widocznej ograniczonej sprawności poruszania się

•    nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu podczas cofania

•    niezastosowanie się do sygnałów świetlnych, sygnałów i poleceń podawanych przez osoby uprawnione do kierowania ruchem, sygnałów i poleceń podawanych przez uprawnionych do kontroli ruchu drogowego

•    niezastosowanie się do znaków „zakaz wjazdu", „zakaz ruchu w obu kierunkach", „zakaz skręcania w lewo”, „zakaz skręcania w prawo”, „nakaz jazdy", „linia podwójna ciągła"

•    nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu na skrzyżowaniu w sytuacji równorzędnej, na skrzyżowaniu oznaczonym znakami określającymi pierwszeństwo przejazdu, pojazdom szynowym, rowerzystom, podczas zmiany pasa ruchu, w razie przecinania się poza skrzyżowaniem kierunków ruchu lub torów jazdy pojazdów poruszających się po tej samej drodze, podczas włączania się do ruchu, podczas cofania

•    naruszenie zakazu zawracania

•    przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 20 km/godz.

•    nieupewnienie się o możliwości wyprzedzania

Twoja Ocena