Kiedy dorośli nie zamykają drzwi podczas korzystania z toalety. Kiedy dorośli ubierają się nieodpowiednio, na przykład nic okrywają się szlafrokiem. Jeżeli matka chodzi po domu w biustonoszu, majtkach, skąpej koszulce nocnej, a ojciec w bieliźnie.

Brak prywatności lub granic:

Jeżeli dziecko często widzi nagich rodziców. Kiedy rodzice nie zamykają drzwi podczas kontaktów seksualnych. Jeżeli nie zostawia się dziecka samego, gdy ono ubiera się lub korzysta z łazienki. Jeżeli rodzice biorą prysznic lub kąpią się z dziećmi powyżej trzeciego roku życia, lub stale śpią z dzieckiem. Pokazywanie dziecku pornografii.

Życie z rodzicami o zaburzonym życiu seksualnym:

Życie z rodzicami, którzy mają na boku romanse. Życic z rodzicem, który sam nas wychowuje i jest uzależniony od seksu - ma wiele przypadkowych kontaktów seksualnych. Dostęp do czasopism lub filmów pornograficznych.

Wzbudzanie u dziecka wstydu z powodu jego płci:

 Kiedy mówi się dziewczynce, że rodzice chcieli chłopca i odwrotnie. Kiedy mówi się dziecku, że wszystkie kobiety to albo dziwki, albo święte. Kiedy rodzice robią krępujące dziecko uwagi na temat rozwoju piersi lub wielkości narządów płciowych. Zawstydzanie dziecka z powodu posiadania pragnień uczuć seksualnych. Zbytnie kontrolowanie przez rodziców spotkań, związków dziecka z osobami płci przeciwnej.

Bicie w twarz:

Nasza twarz stanowi część naszej tożsamości -pokazuje innym, kim jesteśmy jako istoty seksualne, dlatego bicie w twarz to także wykorzystanie seksualne.

Lewatywa i inne inwazyjne zabiegi medyczne:

Takie zabiegi stanowią przejaw wykorzystania seksualnego, nawet wtedy, gdy są konieczne, ponieważ są upokarzające i krępują dziecko.

Mieszkanie z rodzicami, którzy sami mają problemy z własną seksualnością:

 Mieszkanie z rodzicami, którzy mają problemy z własną płcią. Mieszkanie z rodzicami, którzy tłumią swą seksualność: nigdy się nie dotykają, nie całują, śpią w osobnych pokojach. Mieszkanie z rodzicami, którzy sami nie uporali się ze swoimi problemami dotyczącymi wykorzystania seksualnego.

Niewłaściwa informacja na tematy seksualne:

Zbyt mało lub zupełny brak informacji na temat dojrzewania seksualnego. Za wiele informacji udzielonych przedwcześnie.

Kazirodztwo emocjonalne:

Kiedy rodzice narzucają dziecku rolę zastępczego małżonka. Kiedy opowiadają mu o swoich seksualnych lub innych problemach. Rola „małego mężczyzny mamusi” lub „małej księżniczki tatusia”. Kiedy oczekuje się od dziecka, aby w wypadku nieporozumienia między rodzicami stawało po stronie jednego z nich. Kiedy dziecko ochrania jednego rodzica przed drugim. Jeżeli rodzice nie komunikują się bezpośrednio, ale przekazują sobie informacje przez dziecko.

Emocjonalne kazirodztwo może wyrządzić dziecku wielkie szkody i spowodować trudności w nawiązywaniu bliskich związków z osobami przeciwnej płci w dorosłym życiu. Zmusza je do przyjęcia roli osoby dorosłej. Jest dla dziecka szkodliwe, ale spełnia potrzeby rodzica czy dorosłego, który narzuca dziecku rolę zastępczego małżonka, kochanka, towarzysza czy kogoś, kto go ochrania.

Dziecko, które zostało wykorzystane emocjonalnie, fizycznie, duchowo czy seksualnie i nic doznało żadnej pomocy, ma znikome szanse ustalić zdrowe granice. Dziecko zdobywa wiedzę o wytyczaniu granic i o tym jak troszczyć się o siebie na podstawie obserwacji dorosłych ze swego środowiska - tego, w jaki sposób troszczą się o to dziecko, jak traktują innych ludzi i samych siebie. Nasze przekonania i oceny kształtują się przede wszystkim w kontaktach z dorosłymi, z którymi stykamy się jako dzieci. Jeżeli opiekunowie wychowują dziecko w zdrowy sposób, zapewniają mu zdrowy kontakt fizyczny i spełnienie jego potrzeb to w naturalny sposób rozwiną się w nim umiejętności niezbędne do ułożenia sobie szczęśliwego życia. Taki człowiek będzie odważnie kroczył ścieżką swego życia, akceptował radości i wyzwania, wciąż ucząc się i rozwijając. Natomiast droga życia osób kiedyś wykorzystywanych może być zawikłana i samotna, mogą mieć wrażenie, że życic to wieczna walka i frustracja.

Osoby z dysfunkcyjnych rodzin nie umieją czerpać nauki z życia, często nic zauważają nawet, jak ważne są takie lekcje. Dzieje się tak dlatego, że brak im umiejętności rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z bólem. Większość z nich czuje, że stanęły w miejscu, że wciąż powtarza te same stare wzorce. Są to skutki doznanego urazu. Aby znaleźć wyjście z takiej sytuacji, trzeba zająć się swoimi nic dokończonymi sprawami. Mogę was zapewnić, że wyjście istnieje.

Twoja Ocena