Około roku 500 p.n.e. starożytna Grecja składała się z małych, niezależnych miast-państw w basenie J Morza Śródziemnego. Każde z nich miało własny rząd i prawo. Najważniejszymi miastami-państwami były Ateny i Sparta.

Kim byli Spartanie?

Sparta, położona na południu Grecji, była potęgą wojskową. Wszyscy Spartanie służyli w wojsku. Chłopcy po ukończeniu siódmego roku życia opuszczali domy rodzinne i zaczynali szkolić się na żołnierzy. Kobiety nie walczyły, ale musiały być bardzo sprawne fizycznie, żeby wydawać na świat zdrowe i silne dzieci.

Co to był akropol?

W każdym mieście-państwie greckim znajdowało się otoczone murami miejsce, gdzie byt akropol (fort) i agora - duża, otwarta przestrzeń, na której odbywano zgromadzenia i handlowano. Z czasem akropol stal się centrum religijnym.

Czym był ostracyzm?

Przestępcy i niepopularni politycy A mogli zostać skazani na wygnanie.  Co roku Ateńczycy mogli napisać na 7 skorupie rozbitego garnka glinianego (skorupy zwano „ostraka", a sam zwyczaj - „ostracyzmem", i  tj. sądem skorupkowym) imię osoby, którą chcieli wygnać. Każdy, na kogo głosowało ponad 6 tysięcy. ludzi, musiał opuścić Ateny na 10 lat!

Kto zdobywał wieniec laurowy?

Ostatniego dnia igrzysk olimpijskich zwycięzcy otrzymywali nagrody wieńce z gałązek laurowych lub dzikiej oliwki, ściętych w gaju rosnącym niedaleko świątyni Zeusa. Po dekoracji brali udział w ucztach na swoją cześć jako goście honorowi.

Czy Grecy uprawiali sporty?

Starożytni Grecy chętnie rozgrywali zawody sportowe. Pierwsze igrzyska olimpijskie odbyty się w 776 r. p.n.e. - od tej pory organizowano je regularnie co cztery lata. Początkowo składały się z jednego biegu, ale ok. roku 500 p.n.e. igrzyska trwały już 5 dni.

Gdzie wystawiano sztuki teatralne?

Przedstawienia teatralne w Grecji odbywały się w dużych teatrach pod gołym niebem. Amfiteatr w Atenach mieścił l ponad 10 tysięcy widzów. Aktorami byli tylko mężczyźni. Nosili oni maski o jaskrawych kolorach, po których można było rozpoznać jaką odgrywają rolę.

Kto mógł zabierać głos?

W Atenach każdy, kto nie był niewolnikiem, mógł jako wolny obywatel zabierać głos podczas zgromadzenia ludowego. Każdy mówca mógł wypowiadać się w określonym czasie, wyznaczanym za pomocą klepsydry wodnej.   

Twoja Ocena