Tak jak można zrobić zdjęcie fotograficzne tylko w świetle, tak samo nasze oczy odróżniają kontury i kolory przedmiotów tylko wtedy, kiedy są oświetlone źródłem światła. Przy bardzo słabym świetle rozpoznajemy zaledwie kontury przedmiotów, ale nie odróżniamy kolorów. W zupełnej ciemności nic nie widzimy, a ukazujące się przed oczami iskierki są wytworem mózgu.

Ilość światła wpadająca do oka regulowana jest źrenicą. Gdy światło jest słabe, źrenica rozszerza się. Gdy jest silne, zwęża się pozostawiając tylko mały otworek. Aby rozszerzyć możliwości postrzegania, z pomocą człowiekowi przyszła technika. Stosując urządzenia reagujące na promieniowanie podczerwone (cieplne), niewidoczne dla oczu, możemy widzieć w ciemności różne przedmioty.

W tych przetwornikach, nazywanych noktowizorami, promienie podczerwone zamieniane są na światło widzialne na specjalnych ekranach.

Dlaczego kocie oczy świecą nocą?

Niektóre zwierzęta, np. koty, dobrze widzą także w ciemności. Na granicy siatkówki i twardówki oka znajduje się nabłonek barwnikowy zawierający kryształki guaniny. Odbijają one światło z powrotem w kierunku siatkówki. W ten sposób komórki wzrokowe są dwukrotnie pobudzone. Gdy patrzymy prosto w kocie oczy, widzimy światło odbite od nabłonka barwnikowego.

Przeźroczysta przednia część oka to rogówka. Za nią znajduje się tęczówka z otworem - źrenicą. Źrenica reguluje ilość światła wchodzącego do wnętrza oka. Dalej jest soczewka. Skupia ona promienie świetlne i tworzy odwrócony i pomniejszony obraz na siatkówce. W siatkówce są dwa rodzaje komórek receptorowych, czułych na światło: czopki i pręciki.

Pręciki są bardziej czułe, ale nic reagują na barwy. Odpowiadają za widzenie w słabym świetle. Czopki odpowiadają za widzenie w pełnym oświetleniu i reagują na światło barwne. Impulsy z komórek wzrokowych zbierane są przez neurony i nerwem wzrokowym doprowadzane do ośrodków wzrokowych mózgu. Mózg odwraca obraz, analizuje i porównuje kształty z wzorcami pamięciowymi.

Twoja Ocena