Toksyczne relacje to takie, w których czujemy się źle, a mimo wszystko w nich tkwimy. Niszczą naszą pewność siebie, poczucie bezpieczeństwa, negatywnie wpływają na psychikę. Trudno się z nich uwolnić. Toksyczne relacje dotyczyć mogą zarówno dwojga partnerów życiowych, jak i więzi z matką, przyjaźni, a nawet znajomości z koleżanką bądź kolegą z pracy.
"Przyjaciel" z pracy
Zaczynając pracę w nowym miejscu, staramy się, by poznano nas z jak najlepszej strony. Jesteśmy uprzejmi i uczynni. Cieszymy się, kiedy wzbudzamy zaufanie, gdy ktoś decyduje się powierzyć nam coś w sekrecie. Może się jednak zdarzyć, że osoba z bliskiego otoczenia zacznie nadużywać naszego przyjaznego nastawienia i będzie chciała dzielić się z nami zbyt dużą ilością szczegółów z prywatnego życia. Nim się obejrzymy, możemy zacząć pracować na drugim etacie – pocieszyciela i powiernika.
Za pierwszym, drugim razem może być trudno odmówić wysłuchania czyjegoś problemu. Kiedy jednak sytuacja zaczyna się powtarzać, musisz być stanowczy i trzymać się obranej strategii. Aby nie dać się zaangażować w kolejne zwierzenia, powiedz, że z chęcią byś dłużej porozmawiał, ale masz bardzo dużo pracy. Nie opowiadaj zbyt wiele o sobie, o swoich problemach. To tylko zachęci go do dalszych wynurzeń. Kiedy czujesz, że grzecznościowa pogawędka przy parzeniu kawy schodzi na zbyt prywatny temat, zmień go na obojętny i jak najszybciej wróć do swojego biurka, tłumacząc się, na przykład, pilnym projektem. Unikaj sytuacji, w których kłopotliwa osoba może cię „dopaść”. Jeśli idziesz zrobić kawę, weź kogoś ze sobą. Wówczas istnieje znacznie mniejsze prawdopodobieństwo, że gadatliwy „przyjaciel” poruszy przy nas intymne tematy.
Niezdrowa rywalizacja
Na każdym kroku próbuje ci pokazać, że jest lepszy. Stwarza niezdrową atmosferę, bezustannie opowiada o swoich sukcesach. To, że dążymy do tego, by w swoim zawodzie być jak najlepszym, że staramy się bez zarzutu wykonywać swoje obowiązki, jest rzeczą zupełnie naturalną. Nie jest nią już natomiast przypadek, w którym dana osoba na każdym kroku przechwala się swoimi umiejętnościami, jednocześnie deprecjonując nasze dokonania. Niestety, jedynym narzędziem walki wydaje się w tym przypadku kompletne zignorowanie toksycznego „rywala”. Nie daj się wciągnąć w jego grę, nie próbuj pokazać mu, że jesteś lepszy. Traktuj go jak powietrze i licz na to, że samonapędzająca się maszyna długo nie pochodzi.
Przeczytaj również:
Komentarze
0 comment