Ten niezwykły mięsień, tak duży jak zaciśnięta pięść, pracuje bez przerwy, dniem i nocą, i nigdy się nie męczy. Jego rytmiczne skurcze możemy wyczuć, przykładając rękę lub ucho do klatki piersiowej, bo tam właśnie znajduje się serce. Leży prawie na środku, ale większa jego część mieści się po lewej stronie. Do serca przyłączone są tętnice i żyły - rurki, którymi płynie krew. Tętnicami wypływa z serca krew niosąca tlen, czyli taka, która przed chwilą odwiedziła płuca. Tętnice dzielą się na coraz mniejsze rurki, te z kolei rozgałęziają się na malutkie, dochodzące do wszystkich komórek naczynia włosowate.
Krew, która oddała tlen komórkom i zabrała z nich bezużyteczny dwutlenek węgla, musi wrócić do serca. Naczynia włosowate łączą się i tworzą żyły, czyli drogi powrotne. Krew bez tlenu płynie żytami do serca, a stamtąd jest wysyłana do płuc, by pobrać kolejną porcję tlenu. Krew z płuc znów wpływa do serca, a z niego ponownie zostaje wypchnięta do tętnic.
Można powiedzieć, że krew w czasie swojej wycieczki po ludzkim ciele robi dwa kółka. Jedno to wyprawa krwi z serca do płuc po tlen i z tlenem z powrotem do serca. Drugie kółko to podróż krwi bogatej w tlen do wszystkich zakątków ciała i z powrotem do serca. Takich wycieczek jest prawie 1500 na dobę, bo krew okrąża nasze ciało mniej więcej w ciągu minuty.
Od pracy serca uzależniony jest cały organizm. Kiedy serce przestaje pompować krew, komórkom brakuje tlenu i pożywienia, a wtedy człowiek umiera.
Komentarze
0 comment