Wielbłądy żywią się liśćmi, trawą, sianem, a nawet gałązkami kolczastych krzewów. Pożywienie to zamieniają w tłuszcz, który magazynują w organizmie, ale nie jak ludzie pod skórą, lecz w garbie. Garb służy jako rezerwa energetyczna. Jednocześnie jest też magazynem wody.
Bo gdy wielbłąd zamienia tłuszcz z garbu w energię, uwalnia się wodór, który łączy się z tlenem, i w wyniku takiej przemiany materii powstaje woda. Ze stu gramów tłuszczu wielbłąd uzyskuje sto siedem gramów wody. Wielbłąd może stracić jedną czwartą wagi, a nawet nie poczuje zmęczenia. Dopiero gdy garb robi się pusty, zwierzę musi szybko dostarczyć organizmowi energii i wody.
Sam tłuszcz z garbu nie wystarcza jednak, żeby pokryć zapotrzebowanie wielbłąda na wodę. Ale wielbłądy znają pewną sztuczkę. Gdy są spragnione, piją po prostu tyle wody, ile to możliwe, nawet do stu dwudziestu litrów w ciągu piętnastu minut. Wody tej nie magazynują w brzuchu, jak kiedyś przypuszczano. Przecież by im tam ciągle chlupotała. Otóż woda jest absorbowana przez krew. Czerwone ciałka krwi powiększają się dwukrotnie. Mając krew pełną wody i garb pełen tłuszczu, wielbłąd jest zwierzęciem idealnie przystosowanym do życia na terenach pustynnych.
Komentarze
0 comment