Obsada Filmu: Musimy porozmawiać o Kevinie (2011)
- reżyseria: Lynne Ramsay
- scenariusz: Lynne Ramsay, Rory Kinnear
- aktorzy: Tilda Swinton, John C. Reilly, Ezra Miller, Jasper Newell, Rock Duer, Ashley Gerasimovich, Siobhan Fallon, Alex Manette
- muzyka: Jonny Greenwood
- zdjęcia: Seamus McGarvey
- montaż: Joe Bini
na podstawie: powieści Lionela Shrivera
Recenzja Filmu: Musimy porozmawiać o Kevinie (2011)
Bo zamiast po prostu go śledzić, musimy niejako sami, na bieżąco, go budować. Składać z porozrzucanych kawałków wspomnień, łączyć w logiczny i składny ciąg wydarzeń. Obraz Lynne Ramsay wymaga czynnego uczestnictwa w seansie, poprzez samodzielne dochodzenie do tego, jak potoczyła się historia kobiety. To film bardzo niejednoznaczny, bo opowiadany od strony samej bohaterki, przepuszczony przez jej punkt widzenia, odtworzony z jej własnych wspomnień. Stąd trudno stwierdzić na ile poszczególni bohaterowie byli tacy jakich ich widzimy, a na ile kobieta sama w taki sposób ich odbierała.
Główną bohaterkę tego przejmującego dramatu zastajemy, gdy mieszka samotnie w niewielkim, zaniedbanym domu, który ktoś pewnego ranka obrzuca czerwoną farbą. Kobieta jest samotna, cierpi na depresję i jest wytykana palcami przez mieszkańców miasteczka. Dlaczego? To pozostaje tajemnicą. Wkrótce znajduje zatrudnienie w niewielkim biurze turystycznym, ale jak widzimy z migawek z przeszłości, kiedyś pracowała na znacznie lepszym stanowisku, w znacznie lepszej pracy. Jej obecny stan zupełnie nie przystaje do tego sprzed roku, czy dwóch gdy, jak możemy się domyślać, miała męża, kilkuletnią córkę oraz syna o imieniu Kevin. To w jaki sposób jej życie tak diametralnie się zmieniło będzie nam dane zobaczyć w kolejnych wspomnieniach, urywkach z przeszłości, jakie co jakiś czas nawiedzają bohaterkę. Bo przeszłość powraca do niej, nie dając jej spokoju, wciąż przytłaczając. Te luźne fragmenty rzeczywistości z czasem zaczną układać się w większy obraz, wyjaśniając co stało się z kobietą jak i jej życiem.
Przerażająca i jednocześnie bardzo zastanawiająca jest w tym obrazie niebywała złość, potworna wręcz wściekłość, jaką Kevin żywi do matki. I nie tylko w okresie nastoletniego buntu, ale od samego początku, od urodzenia. Bo już jako mały berbeć był dzieckiem agresywnym, nienawidzącym swojej rodzicielki. W późniejszym okresie życia dodatkowo potrafiącym świetnie manipulować swoimi rodzicami, grać dobrego syna przed nieświadomym niczego ojcem, a za jego plecami pałać żywą nienawiścią do matki. Pytanie, skąd wzięło się to uczucie. Czy jest ono wynikiem tego, iż był dzieckiem niechcianym? Wynikiem zauroczenia, które pokrzyżowało plany życiowe kobiety? Czy początkowa atmosfera odrzucenia, zmuszanego przyzwyczajania się do syna, tak mocno mogła na niego wpłynąć, że gdy zaczął dorastać, zaczął odpłacać się za nie matce? Być może, choć reżyserka wątpi w winę kobiety. Nie wierzy w takie wyjaśnienia i wychodzi z założenia, że każdy rodzi się jakiś, a dziecko bohaterki urodziło się po prostu złe. Jego charakter nie został ukształtowany przez otoczenie. Ono nie miało na niego żadnego wpływu.
Ten bardzo prosty wniosek uderza z niezwykłą mocą, jest całkowicie obezwładniający. Bo ukazuje bohaterkę jako osobę całkowicie bezsilną. Pokazuje ją w zupełnie innym świetle: z osoby, którą początkowo trudno zrozumieć ze względu na jej niechęć do syna, staje się ofiarą społecznego niezrozumienia i niesprawiedliwości. Straszny to obraz, w końcówce zamieniający się w istny koszmar. Hipnotyzujący, opowiadający historię, którą zwykle moglibyśmy obejrzeć w horrorze. Jednak tym razem opowiedzianą w formie dramatu, której zadaniem nie jest puste straszenie widza, a ukazanie pewnego przemilczanego problemu. Ukazanie dramatu udręczonej kobiety, która wpierw zmusiła się do wychowywania niechcianego dziecka, a później stała się obiektem wykluczenia, za czyny na które nie miała wpływu, którym nie mogła zapobiec. Przerażający film, fenomenalnie zagrany przez Tildę Swinton, bezbłędną w każdej minucie, oraz Ezrę Millera, który choć wciela się w postać złą do szpiku kości, nie odrealnia jej ponad miarę. Warto.
Gdzie obejrzeć film: Musimy porozmawiać o Kevinie (2011)
Film dostępny tylko za pośrednictwem płatnych platform VOD
Komentarze
0 comment