Nowoczesna technika wojskowa to nie tylko zabijanie ludzi. Według zabiegów propagandowych ma być wręcz przeciwnie, armie podobno starają się wystrzegać mordowania. Dlatego nowe uzbrojenie powinno być nastawione głównie na niszczenie techniki nieprzyjaciela, w wypadku siły żywej zaś - jedynie na paraliżowanie żołnierzy, bez konieczności zadawania ran.

1. BROŃ AUTONOMICZNA

Zdalnie sterowane urządzenia służą na razie głównie do celów zwiadowczych lub do przenoszenia wyposażenia. Testowani są też automatyczni strażnicy oraz roboty, które będą podejmować samodzielne akcje wypadowe. Największym problemem jest wykluczenie ryzyka ostrzału własnych szeregów i zaatakowania osób cywilnych.

Zasada działania: Komputer pokładowy przetwarza dane otrzymane z czujników i na tej podstawie prowadzi rozpoznanie nieprzyjaciela, przeciw któremu użyje wbudowanej broni. Robot może być zdalnie nadzorowany przez człowieka albo pracować całkiem niezależnie.

Niedogodności: Kłopoty wiążą się z szybkim i bezbłędnym odróżnieniem nieprzyjaciela od własnych jednostek lub niegroźnych obiektów cywilnych takich jak ludzie, zwierzęta, drzewa lub maszyny rolnicze. W wypadku zdalnie sterowanych urządzeń może dojść do zakłóceń w przesyłaniu danych. Robot, nad którym utracono kontrolę, robi się niebezpieczny i może być przyczyną dużych strat.

2. LASERY WYSOKOENERGETYCZNE

Promienie lasera rozchodzą się w przestrzeni z szybkością światła i mogą trafiać w cel odległy o tysiące kilometrów.

Zasada działania: Olbrzymie lustra kierują silny promień lasera na dowolny cel. Ciepło, które wyzwala się przy uderzeniu promieni, rozgrzewa powierzchnię trafionego obiektu. W ten sposób może dojść do ciężkiego uszkodzenia sprzętu, eksplozji ładunku wybuchowego lub zbiornika z paliwem.

Niedogodności: Lasery dużej mocy potrzebują nieporównywalnie większych zasobów energii niż pociski z klasycznym ładunkiem wybuchowym. Dlatego broń jest forsowana przez firmy, które usiłują zagospodarować przestarzałe samoloty o dużym udźwigu (Boeing 747). Wystarczy lustrzana powierzchnia celu, by broń stała się nieskuteczna. Niekorzystne warunki atmosferyczne mogą osłabić siłę ognia lasera

3. BROŃ KOSMICZNA – GWIEZDNE WOJNY

Dla broni umieszczonej na orbicie okołoziemskiej Ziemia widoczna jest jak na dłoni. W każdej chwili można stamtąd trafić dowolny cel odległy o tysiące kilometrów.

Zasada działania: Najważniejszym zadaniem broni kosmicznej jest unieszkodliwianie pocisków wystrzelonych z wyrzutni lądowych. Obecnie prowadzone są prace nad bronią korzystającą z pocisków kierowanych, działających dynamicznie lub wypełnionych materiałem wybuchowym, jednak rozważane jest również użycie broni laserowej.

Niedogodności: Reakcja na wystrzelenie rakiety musi być szybka. Obecna technika nic bardzo sobie z tym radzi. Aby broń umieszczona na orbicie mogła być użyta, trzeba jej dostarczyć paliwo lub inne źródła energii. A to już nic jest takie łatwe.

4. SAMOLOTY HIPERSONICZNE Z SILNIKAMI STRUMIENIOWYMI

Samoloty osiągające szybkość ponad 5 macha (około 6 tys. km/godz.) mogą dotrzeć w dowolne miejsce naszej planety w ciągu dwóch godzin od startu ze zwykłego lotniska. Można też będzie ich użyć do wyniesienia satelitów na niską orbitę okołoziemską.

Zasada działania: Start odbywa się za pomocą klasycznego silnika odrzutowego lub przez wyniesienie na odpowiednią wysokość przez inny samolot. Dopiero po odpowiednim rozpędzeniu zaczyna działać naddźwiękowy silnik strumieniowy, w którym odpowiednio ukształtowany wlot spręża powietrze z otoczenia do ciśnienia wystarczającego do zainicjowania spalania paliwa. Pozwala to na zrezygnowanie ze zbiorników z utleniaczem niezbędnych w pociskach rakietowych. Niedogodności: Strumieniowy silnik Scramjet nie działa przy szybkościach niższych od prędkości dźwięku. Dlatego konieczny jest dodatkowy silnik albo samolot nosiciel.    Wszystkie obecne modele są zbyt małe, by mogły być

pilotowane przez człowieka. Są to na razie    ?

automatyczne samoloty bezzałogowe.

5. BROŃ MIKROFALOWA

Broń mikrofalowa obezwładnia agresora, nic czyniąc mu trwałej krzywdy. W większości promiennik montowany jest w pojazdach opancerzonych. Używany jest najczęściej do opanowania tłumu.

Zasada działania: Dwumetrowa antena współpracuje z ruchomym generatorem wytwarzającym drgania częstotliwości 95 GHz. Falc o takiej właśnie długości absorbuje ludzki naskórek. Wnikają na głębokość 0,3 mm, ogrzewając skórę w krótkim czasie o mniej więcej 50 st. C. Człowiek trafiony wiązką mikrofalową ma wrażenie, że się pali. Intensywny ból nic pozwala mu na wykonywanie jakiejkolwiek czynności. Jedyne, o czym myśli, to ucieczka. Urządzenie ma zasięg 500 m.

Niedogodności: Jeśli ludzie nic mają możliwości ucieczki, w ciągu kilku minut dochodzi do poważnego poparzenia skóry. Wiązka mikrofalowa rozgrzewa również metalowe przedmioty, które mogą spowodować dalsze poparzenia.

6. RAKIETY JĄDROWE

Broń ta może dokonać znacznych spustoszeń praktycznie na każdą odległość.

Zasada działania: Rakieta balistyczna przenosi głowicę z ładunkiem jądrowym. Taki zestaw wystrzelony z wyrzutni rakietowej przelatuje w górnych warstwach atmosfery i opada na wcześniej zaprogramowane miejsce, w którym wybucha.

Niedogodności: Broń ta ma tak wielką siłę niszczenia, że dotychczas nikt nic zdecydował się jej użyć (bomby zrzucone z samolotów pod koniec II wojny światowej były zdecydowanie mniejsze). Okolica wybuchu zostaje na długi czas skażona radioaktywnie. Długa trajektoria lotu czyni te rakiety łatwym celem dla obrony antyrakietowej.

7. PARALIZATORY (TASERY)

Tasery za pomocą prądu elektrycznego paraliżują napastnika, teoretycznie nic powodując trwałych obrażeń.

Zasada działania: Taser wystrzeliwuje elektrody łączące się z rękojeścią za pomocą rozwijanych przewodów. Cel zostaje porażony prądem o wysokim napięciu, następuje u niego tymczasowy całkowity paraliż.

Niedogodności: Sparaliżowany człowiek przy upadku może się zranić. Grot wystrzelony z tascra może trafić i poranić oczy, gardo lub genitalia. Szok elektryczny może spowodować atak lub zatrzymanie akcji serca. Użycie tej broni doprowadziło już do śmierci kilku osób.

8. WIELOPOZIOMOWA OBRO NA PRZECIWRAKIETOWA

Kilkufazowy system antyrakietowy zapewnia najlepszą obronę przed atakiem rakiet dalekiego zasięgu.

Jak pracuje: System jest nastawiony na odwrócenie groźby ataku rakietowego w kilku fazach: podczas wystrzelenia, fazy przelotu, kiedy rakieta szybuje lotem bezwładnym i fazy końcowej, gdy zmierza do celu. Obrona ma trzy szanse unieszkodliwienia rakiety, co zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu.

Niedogodności: Przede wszystkim wysokie koszty nabycia, testowania i utrzymania systemu. Rakietę najłatwiej namierzyć w pierwszej fazie, kiedy się wznosi, jednak z drugiej strony wymaga to bardzo szybkiej reakcji.

9. WOJNA INFORMATYCZNA

Wojskowi informatycy starają się włamać do sieci komputerowych nieprzyjaciela, z drugiej zaś strony mają chronić własne dane przed ingerencją z zewnątrz.

Zasada działania: Specjalnie przeszkoleni hakerzy starają się przeniknąć do sieci nieprzyjaciela i uzyskać dostęp do tajnych informacji. Mogą też ewentualnie próbować wpuścić do nieprzyjacielskiej sieci wirusa. Do tej kategorii walki należą również działania dywersyjne mające na celu blokowanie fal radiowych i telewizyjnych lub fałszowanie przekazów. Niedogodności: Przeciwko słabiej technologicznie wyposażonym armiom hakerzy są nieskuteczni. Z kolei wprowadzanie zaawansowanej technologii czyni z armii łatwy cel dla hakerów.«

Twoja Ocena



Facebook Conversations