Na czym polega leasing? Co jest lepsze kredyt czy leasing? Jakie korzyści płyną z leasingu?

Na czym polega leasing

Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.

Finansujący powinien wydać korzystającemu rzecz w takim stanie, w jakim znajdowała się ona w chwili wydania mu przez zbywcę. Jest też obowiązany wydać korzystającemu razem z rzeczą odpis umowy ze zbywcą lub odpisy innych posiadanych dokumentów dotyczących tej umowy, w szczególności odpis dokumentu gwarancyjnego co do jakości rzeczy, otrzymanego od zbywcy lub producenta. Nie odpowiada on wobec korzystającego za przydatność rzeczy do umówionego użytku.

Jeżeli rzecz nie zostanie wydana korzystającemu w ustalonym terminie na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność, umówione terminy płatności rat pozostają niezmienione. Jeśli więc np. leasingowany samochód nie zostanie odebrany w terminie, leasingobiorca musi zapłacić należność wynikającą z umowy także za okres, w którym jeszcze z samochodu nie korzystał. Taka sytuacja nie przesuwa automatycznie ani terminu spłaty, ani nie wydłuża trwania umowy.

Korzystający musi płacić raty w umówionych terminach. Gdy dopuszcza się zwłoki z zapłatą co najmniej jednej raty, finansujący powinien wyznaczyć na piśmie korzystającemu odpowiedni termin dodatkowy do zapłacenia zaległości z zagrożeniem, że w razie bezskutecznego jego upływu może wypowiedzieć leasing ze skutkiem natychmiastowym. Postanowienia umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.

Operacyjny i finansowy

Umowa leasingu operacyjnego (zwanego też bieżącym) polega na czasowym przekazaniu w użytkowanie dobra inwestycyjnego. Podstawową cechą identyfikującą ten rodzaj leasingu jest fakt, iż przedmiot umowy leasingu w okresie trwania umowy przez cały czas zaliczany jest to składników majątku finansującego. W związku z tym to on ma prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto umowa leasingu operacyjnego zawierana jest na okres krótszy niż okres zużycia leasingowanej rzeczy (odwrotnie niż w przypadku leasingu kapitałowego). Czynsze leasingowe (w tym także czynsz początkowy) stanowią przychód finansującego i jednocześnie koszt uzyskania przychodu u korzystającego.

Natomiast w przypadku leasingu finansowego (zwanego też kapitałowym) czas trwania tej umowy jest zbliżony do okresu zużycia rzeczy, a przedmiot leasingu zaliczany jest do składników majątku korzystającego, w związku z czym przez cały okres trwania umowy to on dokonuje odpisów amortyzacyjnych, które są dla niego kosztem.

Ponadto kosztem dla niego są raty leasingowe w części odsetkowej (czyli stanowiącej koszt korzystania z cudzego kapitału). Ta część odsetkowa czynszów leasingowych stanowi przychód finansującego.

Natomiast część kapitałowa raty nie jest kosztem dla korzystającego ani przychodem dla finansującego. Po upływie oznaczonego w umowie terminu i spłaceniu wszystkich rat leasingowych umowa wygasa, a leasingowany przedmiot staje się własnością korzystającego bez żadnych ograniczeń. W leasingu finansowym przedmiot leasingu zaliczany jest do składników majątku korzystającego, w związku z tym to jemu, a nie finansującemu, przysługuje prawo odpisów amortyzacyjnych.

W przypadku wykorzystywania leasingu w planowaniu długoterminowego finansowania przedsięwzięć, taki układ pozwala elastycznie dostosować poprzez ustalenie optymalnego okresu trwania umowy leasingowej oraz wartości wykupu do bieżących możliwości finansowych korzystającego, czyli przedsiębiorcy.

Natomiast w pewnym uproszczeniu w przypadku leasingu kapitałowego finansujący, jak sama nazwa wskazuje, pożycza korzystającemu nie rzecz, ale kapitał. W efekcie rzecz stanowiąca przedmiot leasingu jest uznawana za własność korzystającego. Wlicza on w koszty ratę leasingową pomniejszoną o odpis amortyzacyjny. Jednocześnie jednak wlicza w koszty na ogólnych zasadach odpis amortyzacyjny. Nic więc kosztowo nie traci na wyborze tego rodzaju leasingu. Także w tym przypadku można umowę leasingu dostosować do potrzeb oraz możliwości w ramach finansowania długoterminowego, na zasadach analogicznych jak w przypadku leasingu operacyjnego. Choć z może nieco mniejszą elastycznością.

Generalnie więc, różnica między leasingiem operacyjnym a finansowym sprowadza się praktycznie do porównania ich w świetle ustawy o podatku dochodowym. Leasing operacyjny daje większe korzyści podatkowe, gdyż całą ratę leasingową można uznać za koszt uzyskania przychodu, zmniejszając w ten sposób podstawę opodatkowania. W przypadku leasingu finansowego klient może odpisać tylko część odsetkową raty leasingowej oraz amortyzację.

Dlatego większość klientów wybiera leasing operacyjny i ma to swoje odzwierciedlenie w liczbie przeprowadzanych tego rodzaju transakcji. Leasing finansowy jest wybierany przez klientów, którzy chcą mieć krótszy okres leasingu lub chcą wnieść większy udział własny w celu zmniejszenia zobowiązań. Le* asing finansowy może być też stosowany przez firmy płacące podatek w formie  zryczałtowanej, których nie interesuje odpis rat leasingowych w ciężar kosztów.

Atuty leasingu zwrotnego

Najbardziej przydatnym w finansowaniu długoterminowym narzędziem może być jednak leasing zwrotny. Znów ujmując rzecz najprościej, polega on na tym, że finansujący odkupuje od korzystającego rzecz, która stanowiła własność korzystającego, by potem oddać mu ją w leasing, głównie operacyjny. Taki tryb postępowania służy uwolnieniu kapitału zamrożonego w składniku majątku, który przeszedł już na własność przedsiębiorcy. Tak pozyskany kapitał może być następnie wykorzystany w dalszych planach inwestycyjnych.

Najlepiej i kredyt, i leasing

Niezależnie od ostatecznej konkluzji co do wyboru sposobu finansowania konkretnego przedsięwzięcia o charakterze inwestycyjnym, sporządzając plan finansowania działalności przedsiębiorstwa w kolejnych okresach trzeba brać pod uwagę oba źródła: leasing i kredyt. Rzecz jasna, w przypadku gdy firma ma na tyle dobrą sytuację finansową, iż bank uzna ją za wiarygodną (stwierdzi, że ma ona tzw. zdolność kredytową). Gdy firma ma z nią problemy albo ma duże potrzeby w zakresie pozyskiwania środków na finansowanie działalności, lepiej jest sfinansować potrzeby inwestycyjne za pomocą kontraktów leasingowych, aby nie pogarszając zdolności kredytowej, tym skuteczniej ubiegać się o kredyty obrotowe.

Trzeba pamiętać przy tym, że leasing nie jest w stanie w pełni zastąpić kredytu. Za jego pomocą można wprawdzie finansować jedynie wydatki inwestycyjne, ale nie da się go wykorzystać na pokrycie bieżących potrzeb płatniczych firmy. Warto więc tak ten mechanizm finansowania konstruować, by w ramach zdolności kredytowej firmy uzyskiwać w banku kredyty obrotowe, natomiast nic nie tracąc z tej zdolności, zaspokajać potrzeby inwestycyjne głównie korzystając z oferty towarzystw leasingowych, coraz bogatszej, coraz pełniejszej i coraz lepiej dostosowanej do potrzeb i specyfiki firm o różnej wielkości, z różnych branż i o różnej kondycji finansowej.