Choroba Parkinsona to powoli i systematycznie postępujące schorzenie neurologiczne. Powstaje z powodu stale postępującego procesu zanikania komórek, które są odpowiedzialne za produkcję dopaminy (substancji o podstawowym znaczeniu dla układu nerwowego, spełniającej rolę tzw. neurotransmitera).
Znajdują się one w tzw. istocie czarnej (substantia nigra) w mózgu. W następstwie dochodzi do braku dopaminy w innym jądrze mózgowym, zwanym striatum (ciało prążkowane). Pierwsze kliniczne objawy mają charakter niespecyficzny. Są to między innymi bóle ramion i pleców, uczucie ciężkości w kończynach i utraty sprawności, zaburzenia snu, zaparcia, cicho i monotonnie brzmiący głos, mikrografia (drobne pismo), depresja, obniżenie potencji. Dopiero później pojawiają się główne objawy choroby - drżenie i sztywnienie ciała, bradykineza (wyraźne, rzucające się w oczy spowolnienie ruchów), zaburzenia postawy i chodzenia; często dołączają się do tego zaburzenia » wegetatywne i problemy natury psychicznej.
Komentarze
0 comment