Dieta przeciwgrzybicza

Produkty zakazane w I etapie leczenia grzybicy

 Z moich obserwacji wynika, że zastosowanie prawidłowej diety w początkowym okresie leczenia, a potem wprowadzenie zasad prawidłowego odżywiania, przyczynia się do przywrócenia prawidłowego funkcjonowania systemu odpornościowego i osiągnięcia sukcesu w walce z grzybicą, czego ostatecznym celem jest powrót do zdrowia.

W I etapie leczenia grzybicy należy unikać następujących produktów żywnościowych:

■ produktów skrobiowych o wysokim IG

■ cukru oraz wszelkich wyrobów cukierniczych zawierających cukier

■    słodzików

■ mleka i jego przetworów kupowanych w sklepie

■ owoców (oprócz cytryn i kwaśnych grejpfrutów)

■ produktów fermentowanych (serów pleśniowych, surowej kiszonej kapusty i ogórków, tofu)

■ czarnej kawy oraz czarnej herbaty

■ żywności panierowanej

■    alkoholu i octu spirytusowego

■ proszków do pieczenia • przypraw z gotowych mieszanek ziołowych zawierających glutaminian sodu

■    gum do żucia

■ ketchupu

■ pikli, musztardy

■ majonezu

■ chrzanu w occie

■ gotowych sosów

■ hamburgerów

■ chleba graham z pszennej mąki

■ krakersów ■ masła orzechowego

■ margaryn i mixtów

■    wędlin zawierających konserwanty i MOM, tj- mieszanki zmielonych kości, chrząstek, skóry, itp.

Cel stosowania diety ubogiej w węglowodany

Resztki nie wchłoniętych cukrów prostych w jelicie cienkim mogą przedostać się do jelita grubego i spowodować nadmierny przyrost ilości komórek drożdżaka, wywołując objawy drożdżycy. Wzrasta w związku z tym szansa na to, że drożdżaki, które jak wiemy są zarodnikami grzyba, zakiełkują w podłożu jakim jest ściana jelita wytwarzając strzępki grzybni i przeistoczą się w agresywną postać grzyba. Co prawda, grzyb Candida odżywia się substancjami ze strawionych tkanek swojego żywiciela, tym niemniej zastosowanie diety ubogiej w węglowodany ma na celu przywrócenie równowagi w składzie mikroflory jelita grubego oraz poprawę funkcjonowania narządów trawiennych (wątroby i trzustki). Wpłynie to w pozytywny sposób na pracę systemu odpornościowego i uaktywnienie funkcji samonaprawczych organizmu.

Wprowadzenie tego typu diety jest bardzo trudne ze względu na to, że cukier jest czynnikiem uzależniającym i swoim wpływem na psychikę przypomina narkotyk. Gdy ktoś nie może obyć się bez słodzenia, może w początkowym okresie leczenia użyć cukru o nazwie Ksylitol lub Stevia, obojętnego dla organizmu i wydalanego w niezmienionej postaci. Nie w każdym jednak wypadku cukry te są dobrze tolerowane przez organizm.

Zasady łączenia składników pokarmowych

Prawidłowo skomponowana dieta powinna zapewnić organizmowi dowóz wszystkich składników odżywczych i jednocześnie oszczędzać energię zużywaną do ich trawienia.

Interpretując wyniki analizy pierwiastkowej włosów zaobserwowałem, że u większości ludzi na terenie naszego kraju dominuje wolna przemiana materii, która charakteryzuje się zmniejszonym wydzielaniem soków żołądkowych i enzymów trawiennych wyparzanych przez trzustkę, co powoduje problemy trawienia białek i tłuszczów. Resztki źle strawionego białka zalegają w jelitach i ulegają procesowi fermentacji wywołanej przez bakterie, czego następstwem jest niestrawność (gazy, wzdęcia, nudności, przelewanie w jelitach). Największe problemy związane z trawieniem u ludzi dotkniętych zajęciem organizmu przez grzyby występują wówczas, kiedy w jednym posiłku zjedzą węglowodany (głównie produkty zawierające skrobię i cukier buraczany) wraz z białkiem (mięsem, mlekiem, jajami).

Białko i skrobia trawią się w innych odcinkach przewodu pokarmowego i w różnym czasie. Skrobiowe węglowodany złożone, czyli chleb, ziemniaki, kasze i makaron ulegają rozłożeniu przez kwas solny w żołądku po mniej więcej 2 godzinach, ale trawione są w alkalicznym środowisku dwunastnicy. Mięso chude podlega trawieniu w żołądku przez około 4 godziny, zaś tłuste lub chude smażone na tłuszczu przez 7 - 8 godzin. Mieszany posiłek, złożony z chudego mięsa i skrobi, jest trawiony około 7 - 8 godzin, czyli dwa razy dłużej, niż gdyby te produkty były spożywane oddzielnie. Dwukrotnie dłuższe trawienie może oznaczać dwukrotnie większe zużycie energii i enzymów, co rzecz jasna zdrowym nie przeszkadza, zaś dla organizmów ludzi chorych stanowi poważny problem.

Gdy jemy dużo białka zmieszanego ze skrobią, skuteczność działania soków trawiennych zostaje znacznie upośledzona, a ich wzajemne oddziaływanie chemiczne neutralizuje się. Gdy białko nie jest do końca strawione, zaczyna gnić, niekompletnie strawione węglowodany fermentują, a niestrawione tłuszcze jełczeją. Efektem tych reakcji jest wytworzenie się fermentacji w jelitach oraz zakwaszenie organizmu. Stąd w leczeniu grzybicy obowiązuje zasada odpowiedniego łączenia składników7 pokarmowych, w celu stworzenia komfortowych warunków pracy narządom trawiennym i jelitom obciążonym przez zainfekowanie organizmu grzybem Candida.

Przedstawiam poniżej podstawowe zasady łączenia składników pokarmowych w diecie anty grzybiczej:

1.    Nie wolno łączyć białka z węglowodanami, z wyjątkiem surowych albo gotowany jarzyn.

2.    Węglowodany można łączyć wyłącznie z surowymi i gotowanymi jarzynami.

3.    Tłuszcze można dodawać do węglowodanów, białek i warzyw, ale należy pamiętać o tym, że przedłużają ich okres trawienia.

4.    Starać się nie pić płynów przed jedzeniem, w trakcie i zaraz po posiłku - wypite płyny powodują rozcieńczanie soków trawiennych, co upośledza proces trawienia.