Obsada Filmu: Na granicy (2016)
reżyseria i scenariusz: Wojciech Kasperski
aktorzy: Marcin Dorociński, Andrzej Chyra, Andrzej Grabowski, Bartosz Bielenia, Kuba Henriksen, Severina Špakovska, Janusz Chabior
muzyka: Bartłomiej Gliniak
zdjęcia: Łukasz Żal
montaż: Tymoteusz Wiskirski
Recenzja Filmu: Na granicy (2016)
"Na granicy" zapowiadało się na film, który wreszcie przełamie złą passę ale choć obietnice były całkiem spore, niewiele z nich zostało spełnionych. I choć film ten na szczęście nie śmieszy niezamierzenie, nie denerwuje poczynaniami bohaterów, to jednak nie można powiedzieć był należał do udanych. To co najmocniej w nim przeszkadza to przesadne przedłużanie kolejnych scen, rozwadnianie zbyt spokojnie budowanego napięcia. A to grzech chyba największy, bo thriller może być naprawdę różny, byleby tylko nie był nudny.
"Na granicy" to historia mężczyzny, byłego strażnika granicznego oraz jego dwóch synów. W mroźną zimę jadą sami w góry do opuszczonego schroniska, które kiedyś służyło jako więzienie. Nie wiemy o nich wiele, znamy jedynie ich imiona, oraz to, że jadą w miejsce całkiem odludne gdzie, jak się w pewnym momencie wyraża ojciec, nikt ich nie znajdzie. Tak jakby ktoś ich szukał, jakby ktoś mógł ich śledzić. Nie wiemy również dlaczego mężczyzna przestał być strażnikiem granicznym, i skąd wzięła się jego chęć powrotu do tej pracy. Bohaterowie po drodze wstępują do bazy strażników, gdzie spotykają dawnych przyjaciół ojca. Na dłużej zatrzymują się jednak w niewielkim budynku, oddalonym o wiele kilometrów od bazy. I choć przez mroźną zimę wszystkie szlaki górskie są zamknięte, już następnego dnia na horyzoncie wypatrzą zbłąkanego mężczyznę. Człowieka zmierzającego wprost w ich stronę. Nieznajomy, skrajnie wycieńczony i przemarznięty niesie plecak z podejrzaną zawartością. Jest pobrudzony krwią, i mamrocze coś o wąwozie. Ojciec decyduje się sprawdzić do czego doszło i wyrusza sam po śladach mężczyzny, zostawiając swoich nastoletnich synów sam na sam z tajemniczym mężczyzną.
Całość początkowo trzyma w napięciu całkiem nieźle. Klimat budują zimowe krajobrazy, miejsce opuszczonego domu oraz niezwykle mocne wyczulenie na dźwięki. Wszelkiego rodzaju stukoty, szelesty, odgłosy łamanych gałęzi, szumiącego wiatru, które wprowadzają atmosferę niepokoju, niepewności. Poczucie, że oprócz bohaterów jeszcze ktoś przebywa na tym pustkowiu. W czasie pierwszego aktu dzieje się co prawda niewiele, chwilami zdecydowanie zbyt mało, ale widać w tym wstępie naprawdę duży potencjał, który mógł się rozwinąć w męczący nerwy thriller. Problem jednak w tym, że ten klimat niepewności, zagrożenia burzy się całkowicie w momencie gdy na jaw wychodzi tożsamość nieznajomego. Wtedy ta historia okazuje się nad wyraz prosta, nieskomplikowana. Wtedy zaczyna zmierzać w bardzo znany schemat. Zabawy w chowanego na niewielkiej powierzchni, uciekanie przed nieznajomym, walka wszystkim co znajdzie się pod ręką. A napięcie wtedy zamiast sięgnąć zenitu, gwałtownie spada. Walka o przetrwanie na odludziu zamiast emocjonować tylko lekko ciekawi, a sam finał nie dość, że jest łatwy do przewidzenia, to jeszcze strasznie upraszcza z trudem budowaną psychologię postaci. W czynie ostatecznym upatrując radość z dojrzewania.
Gdzie obejrzeć film: Na granicy (2016)
Film dostępny tylko za pośrednictwem płatnych platform VOD
Komentarze
0 comment